Kot u Kopalińskiego

Kot jest symbolem Księżyca; Słońca; wieszczby; grzechu; czarów; diabła; nieszczęścia; ciemności i śmierci (czarny kot); nadużywania dóbr doczesnych; drapieżności, okrucieństwa; chytrości i zdrady; egoizmu; pochlebstwa; perwersji; niewierności; złodziejstwa; dumy, niezależności, swobody; wrażliwości, nerwowości; melancholii; powściągliwości; upodobania w wygodzie i luksusie, lenistwa, domatorstwa; czystości, staranności, wdzięku, delikatności, igraszek; długowieczności; chuci, płodności, macierzyństwa.

Rys.: Jasia Tyszkiewicz

Kot uchodzi za zakutą głowę, wcielenie braku pamięci. Koci łeb - tępa głowa nie umiejąca nic spamiętać. Kocie łby - bruka z kamienia polnego.

We Francji kota uważano za ducha zboża: ostatnie zżęte pokosy zbiorów nazywano kocim ogonem.

Władysław Kopaliński: Słownik symboli, wyd. Wiedza Powszechna, Warszawa 1990

Rys.: Krystyna Wolnomiejska

Groza (Diablikom)

Nadchodzi
Era czarnych kotów
Które
Z zadartymi ogonami
Krążą po drogach
Sypią iskry
Syczą jak węże
Zbierają w futra
Wszelkie zło niewiernych

Potem
Siadają na progach domów
Osłupiałym wzrokiem
Wpatrują się
W Kosmos

(aut.: Krystyna Wolnomiejska, 29. 10. 1991)