Jak żyć z wyrachowanym kotem - cz. 2

Życie rodzinne kotów

Fizia, która okazała się Fiziem (foto: Ja-siołek)

Większość właścicieli kotów pozbawia koty możliwości rozmnażania się. Ale mimo to kotów jest nadal dość dużo. Rozmnażają się dzielnie i bez opamiętania. Warto wiedzieć jakiej płci jest kot, aby w odpowiednim momencie zapobiec tej możliwości. Jednak nie zawsze jest to takie proste i oczywiste: "Ustalenie, czy twój kot może założyć rodzinę, wymaga wnikliwych studiów, i dopóki nie jesteś całkowicie pewny, czego możesz spodziewać się po swym kocie, radzę ci dać mu imię takie jak Albert, Wiktor, Leslie lub podobne, które łatwo zmienisz w odpowiednik rodzaju żeńskiego. Jeśli nazwiesz kota Soter Porfirion Belizariusz III, jedyne, co będziesz mógł zrobić, to znaleźć inne imię, kiedy twój kot płci "męskiej" znajdzie się w odmiennym stanie".

rys. E. Gurney

rys. E. Gurney

Aby pojawiły się nowe koty, musi być kot i kotka, oba w odpowiednim okresie dojrzałości: "Łączenie się kotów w pary, ma prosty, od dawna ustalony przebieg. Tłem jest zwykle płot, noc księżycowa i dom pełen chrapiących istot. Kotka czeka cierpliwie na przybycie zalotników. Wreszcie są. Wspinają się na ogrodzenie i wkrótce ciszę nocną wypełnia ich harmonijna pieśń. Jeden z nich, rwący się do walki, zaczyna śpiewać w innej tonacji. To wywołuje ogólną bijatykę przy wtórze wrzasków, przerywaną lawiną budzików, pantofli, fruwających talerzy i wszelkiego rodzaju pocisków domowej produkcji. Koty walczą zaciekle o swoją wybrankę, jak bohaterowie romantycznych powieści, chociaż walczą pazurami, a nie na miecze. Gdy wreszcie kurz opada, wśród rozbitych budzików pozostaje zwycięski kocur. Jak to zawsze bywa łupy należą do zwycięzcy. Zauważcie, że zalotnik pięknej damy nie został wybrany przez wzgląd na wysokość konta bankowego, długi i królewski rodowód czy według innych sztucznych kryteriów. Zdecydowała jego siła, inteligencja i odwaga. Dlatego, jak w każdej dobrej romantycznej opowieści, może się zdarzyć, że kot nisko urodzony zdobędzie łapkę ślicznej kotki".

rys. E. Gurney

Czy koty są dobrymi ojcami, a kotki dobrymi matkami? Jak to w świecie biologicznym często bywa, kot jest kiepskim ojcem: "(...) w głębi serca jest kawalerem. Chce włóczyć się i być wolnym od odpowiedzialności za rodzinę, i mimo wygranej i umizgów czarującej kotki jest raczej gruboskórny i chodzi własnymi drogami. Wkrótce odchodzi w świat, szukając nowych podbojów". Dlatego wykastrowany kotek staje się mniejszym włóczęgą i ma mocz mniej nieprzyjemnie pachnący.

Kotki za to mogą być wspaniałymi matkami, na pewno na początku bardzo zapracowanymi, chociaż czasem wpadają w depresję pourodzeniową i potrafią zjeść swoje najsłabsze potomstwo.

rys. E. Gurney

"Podstawowa edukacja polega na uczeniu kociąt, jak pozyskać sobie pana przez zwijanie się w kłębek na jego kolanach, mruczenie i kochające spojrzenie. To istotne, gdyż wówczas panu z trudem przyjdzie pozbyć się ich. W programie jest też łowienie wypchanych myszek, kawałków papieru, kłębków wełny i innych śmiesznych przedmiotów dla przypodobania się panu. Inne zasady pouczają, jak ma udawać niewinnego kot przyłapany podczas jedzenia na stole w jadalni, i jak ostrzyć pazury na sofie, która wkrótce przybierze wygląd źle ostrzyżonego owczarka".

rys.: E. Gurney

Matka jest wzorem pod względem opieki nad swoimi młodymi (tymi, których nie zjadła): " (...) myje swoje młode, kiedy tego potrzebują i nawet kiedy nie potrzebują, podnosi, gdy się przewrócą, nosi je tu i tam, zawsze gotowa odpowiadać na ich najcichsze miauknięcia i skłonna w obronie potomstwa wydrapać ci oczy".

Kotka ma zazwyczaj więcej niż jedno kocię, średnio jest ich 5-6. Stadko kociaków to uciecha i zabawa dla wszystkich, którzy nie muszą z nimi obcować w jednym małym mieszkaniu. W domu gorsza od kota może być tylko małpa., która skacze po najwyższych półkach i dnie spędza na firance pod karniszem.

Skok Davisa na drzwi (foto: Ja-siołek)

Eric Gurney: Jak żyć z wyrachowanym kotem; wyd. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1991